To προσωπείο του “Απολιτίκ”..

- Μην πολιτικοποιείς το θέμα
- Τα κόμματα πέθαναν
- Δεν υπάρχουν ιδεολογίες

Καθημερινές ατάκες. Ακούγονται είτε από εντελώς αδιάφορους για το τι συμβαίνει δίπλα τους, είτε κομματικά στελέχη που “ντρέπονται” για την ιδιότητά τους (τωρινή ή προηγούμενη).

Για τους αδιάφορους ισχύει η αρχαία αθηναϊκή έννοια “ιδιώτης” – που γέννησε το Αγγλικό idiot. Και αυτό από μόνο του αρκεί, καθώς κάθε επιπλέον σχόλιο είναι περιττό.

Όταν όμως τα ακούς από κομματικά στελέχη (νυν ή πρώην δεν έχει σημασία) που συνεχίζουν να αρθρώνουν δημόσιο λόγο και να διεκδικούν ή να ασκούν πολιτικές θέσεις εξουσίας, τότε το πράγμα αρχίζει και γίνεται “περίεργο”.  Όχι απλά συμμετέχεις αλλά ασκείς πολιτική ενώ δεν θες να “πολιτικοποιούνται τα θέματα”. Ανδρώνεσαι πολιτικά αποκλειστικά μέσα στις αγκάλες ενός κόμματος, αλλά ξαφνικά “τα κόμματα πεθαίνουν” για αδιευκρίνηστους λόγους. Εδώ υπάρχει κάποια εμπλοκή που πρέπει να τη δούμε…

Ας ξεκινήσουμε ανάποδα, από το “τα κόμματα πέθαναν”. Προφανώς έχουμε κάποια ανατροπή πολιτεύματος – είτε κάποια δικτατορία είτε περάσαμε στην “άμεση δημοκρατία” – και δεν το καταλάβαμε ;-) Πέρα όμως από τ’ αστεία, αδυνατώ να κατανοήσω τι άλλο μπορεί να σημαίνει αυτό πέρα από το ότι το κόμμα τους (αποκλειστικά δεμένο με τις πολιτικές πράξεις τους) έχασε εντελώς το λόγο ύπαρξής του, οπότε αναγκάζονται να τους “θάψουν” όλους μπας και επιβιώσουν μέσα στη “θολούρα”..

Όσο δε για το “μην πολιτικοποιείς το θέμα“, δεν έχω την απαίτηση από κάποιον να ξεκοκκαλίσει τα Πολιτικά του Αριστοτέλη. Η μόνη μου απαίτηση είναι κανα λεξικό της Ελληνικής γλώσσας, άντε και κανα βιβλίο Γυμνασίου “αγωγής του Πολίτη”. Λίγες ματιές εκεί και ακόμα και ο πιο άσχετος θα καταλάβει τη σχέση της Πολιτικής με τη λειτουργία οποιασδήποτε κοινωνίας. Και ελπίζω να βρει μόνος του την απάντηση, για να μην αναγκάζομαι να τη δίνω εγώ κάθε φορά.

Για να μην μακρυγορούμε:

  • Δεν σας φταίει η Πολιτική που εσείς την ταυτίσατε με τις παρλαπίπες, τις αντιφάσεις και την αναντιστοιχία λόγων και έργων κάθε κόμματος.
  • Αντιθέτως με εσάς, υπάρχουν και άνθρωποι που μιλάνε Πολιτικά χωρίς ν’ ακολουθούν κομματικές-παραταξιακές γραμμές, τακτικές ή υποδείξεις.
  • Σταματήστε επιτέλους να κακοποιείτε την Πολιτική

Κλείνοντας, θα πρέπει να σημειώσω πως το “τροπάριο” έρχεται συνήθως όταν ασκείται κριτική σε κάποια εξουσία. Θα το περιγράψω μεταφορικά:

Μία εξουσία να καμαρώνει για το δέντρο που κλάδεψε, ενώ ταυτόχρονα πυρπολεί το υπόλοιπο δάσος.. Και φυσικά, “το να ασχολείσαι με το δάσος είναι κακή πολιτική”, ενώ το “καμάρωμα του καλοκλαδεμένου δέντρου που γλύφεται από τις φλόγες” υπευθυνότητα.