Ε(ν)φιάλτες

Ε(ν)φιάλτες, θα χαρακτηρίσω τις τραγικές καταστάσεις τις οποίες βιώνεις και νομίζεις πως είναι σαν κακά όνειρα. H διαφορά τους από τους συνηθισμένους εφιάλτες είναι το ότι δεν ξυπνάς κάποια στιγμή μόνος σου. Το όνομά τους βέβαια προέρχεται από αυτούς, με την προσθήκη του μικρού ‘ν’, έτσι για να μας θυμίζει τον πρόσφατο ενφια. Το πράγμα όμως πάει πολύ παραπέρα από έναν εξωφρενικό φόρο κάθε ιδιοκτησίας – είναι δυστυχώς μία επαναλαμβανόμενη εφιαλτική παράνοια στην καθημερινή ζωή. Μία μαζική παράνοια που μετατρέπει τον κοινωνικό ιστό σε έναν κοινωνικό πολτό, όπου τα πιο εκτεθειμένα μέρη θα σαπίσουν πρώτα (με τα επόμενα βέβαια να έρχεται η σειρά τους, αδιαφορώντας γι αυτό)..

Δεν θα αναλύσω τις τραγικές καταστάσεις και τις αδικίες με το ΕΝΦΙΑ. Δεν είναι κάτι καινούργιο, πέρα από ένα ακόμα πιο εξωφρενικό χαράτσι από τα προηγούμενα (εετηδε, εετα κλπ). Ούτε το ότι οι συνήθεις ύποπτοι τη γλίτωσαν πάλι (όπως και με τα χαράτσια επί Τουρκοκρατίας). Εντάξει μωρέ, όποιος δεν έχει ας πουλήσει (όπως είχε πει μία γνωστή μου κλάσης “Μαντάμ Σουσού” και ο υπουργός Νοτίων Προαστείων κ Μυκόνου). Τι να σχολιάσεις σε κάτι που το ένιωσαν πρόσφατα όλοι και η μεγαλύτερη αντίδρασή τους ήταν η γκρίνια στο καφενείο (και αν). Καλή τύχη! (ναι, περίμενε..)

Κοιτάζω το χάρτη: Μπάχαλο τεραστίων διαστάσεων στην ευρύτερη γειτονιά μας (οποιαδήποτε ομοιότητα με τα 1930’s κρίνω πως δεν είναι συμπτωματική). Ουκρανία, Λιβύη, Συρία/Ιράκ, Παλαιστίνη. Λες και κάποιοι δυτικοί Dr Strangeloves βάλθηκαν να τα κάνουν “πουτάνα όλα”. Το Ισραήλ βομβαρδίζει Σχολεία, Νοσοκομεία και αμάχους, οι Δυτικόφιλοι νεοναζί στην Ουκρανία σφάζουν και βομβαρδίζουν οτιδήποτε δεν ταιριάζει με το νεοφιλελεύθερο δόγμα (ρωσόφωνους, συνδικαλιστές αλλά και κανα ξέμπαρκο πολιτικό αεροπλάνο με 300 ψυχές μπας και το φορτώσουν στους φιλορώσους αντάρτες) και σε Λιβύη-Συρία-Ιράκ οι υποστηριγμένοι μέχρι πολύ πρόσφατα από τη δύση τζιχαντιστές σφάζουν ότι διαφορετικό απ’ αυτούς βρουν μπροστά τους (είτε πρόκειται για Χριστιανούς, είτε για “άπιστους μουσουλμάνους”). Πολλά μέτωπα, πολύ κοντά σε χώρο, και ταυτόχρονα με κοινό παρονομαστή την παλαιότερη ή συνεχιζόμενη υποστήριξη της Δύσης (Στο Ισραήλ διαχρονικά, στην Ουκρανία πρόσφατα μεν αλλά θερμότατα, στη Λιβύη βομβαρδίζοντας το παλαιότερο καθεστώς του Καντάφι για να τους φέρουν στην εξουσία και στη Συρία πολύ πρόσφατα άρχισαν να παίρνουν αποστάσεις από το IS – μέχρι πρότινος τους υποστήριζαν απέναντι στον “κακό Ασάντ”).

Εμείς βέβαια σαν Ελλάδα, τι σχέση έχουμε με όλα αυτά; Τίποτα μωρέ, απλά στηρίξαμε τους Δυτικούς στον βομβαρδισμό του Καντάφι, στηρίξαμε εκ των προτέρων την επέμβαση στη Συρία εναντίον του Ασάντ (ευτυχώς το πολιτικό μας ανάστημα φτάνει μόνο μέχρι ρεζιλίκια), τρέξαμε να στηρίξουμε τη νέα κυβέρνηση της Ουκρανίας (αυτή με τους νεοναζί βρε) και τα περνάμε μια χαρά με το σύμμαχο Ισραήλ (και κάνουμε μαζί τους κοινές ασκήσεις για να κρατηθούν οι πιλότοι τους σε φόρμα ώστε να σκοτώνουν καλύτερα αμάχους). Ναι μωρέ, αλλά και τι να κάναμε; Να μέναμε μόνοι μας ανυπεράσπιστοι; (όπως λένε συνεχώς οι διάφοροι κυβερνητικοί).

 -Ενώ τώρα τα κέρδη της πολιτικής μας είναι ξεκάθαρα. Υδρολύσαμε το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας στα νερά της Κρήτης, καταστρέψαμε την εξαγωγή οπωροκηπευτικών στην Ρωσία, και παρακαλάμε να μην έχουμε θέμα με το Ρωσικό αέριο.
 

Κάνω το Σταυρό μου να μας βοηθήσει ο Θεός και βλέπωΈχετε αποδείξει ότι η ευγενής άμιλλα και ο ευγενής αγώνας είναι ο στόχος και είστε νικητές”. Μετά θυμάμαι και τον κουροπαλάτη. Και φυσικά ο Bart δεν είναι ο μόνος. Αντιθέτως είναι εξαιρέσεις οι υψηλόβαθμοι ρασοφόροι που δεν συνωστίζονται να διαφημίσουν το “ευγενές έργο” διεφθαρμένων, αρχιτραμπούκων, λαθρέμπορων και κάθε λογής διαπλεκόμενων λαμογιών. Έζησα live και την περίπτωση ενός “νησιώτη” μαυροφορεμένου – σε πανελλήνια μετάδοση –  που μιλούσε από εξέδρας για τη μάστιγα της ανεργίας (λες και είναι ασθένεια που μας έτυχε, όχι ότι έχει συγκεκριμένα αίτια) και για τα καλά λόγια που λέει ο Πορθυπουργός (που ενισχύει την ανεργία) για το έργο της Εκκλησίας. Δυστυχώς, κάποιοι έχουν μπλέξει την άφεση αμαρτιών με το ξέπλυμα image και συνειδήσεων. 

Πατάω κατά λάθος το τηλεκοντρόλ και ανοίγει ο τηλεβόθρος: “Λάτρεις της αρχαίας Ελλάδας” οι νεοναζί με τις σβάστικες ως τατουάζ στον αντ1, “αθώα παλικάρια” και  “αγαθοί γίγαντες” στον σκαϊ, “λάτρεις του body building και της αρχαίας Ελλάδας” στη δοτή Νέριτ.  (Hint:  Όταν λένε “λάτρεις της αρχαίας ελλάδας”  εννοούνε προφανώς την Ελλάδα του 1941-44). Στο δε star σβήνουν στον αέρα τη σβάστικα από το μπράτσο του δολοφόνου, ενώ  μας λένε για τη “σαν σταρ του σινεμά” ουρανία. Η σοβαρή χρυσή αυγή είναι ήδη εδώ, και μέσα στα σπίτια μας. Πότε φοράει το πρόσωπο του Άδωνι, του Βορίδη, του Μπαλτάκου ή του Πλεύρη πότε απλά μπλέκεται με το γλυκό lifestyle δολοφόνων. Και όπου δεν είναι σοβαρή, τα media αναλαμβάνουν να καλύψουν την κατάσταση.

Μπαίνω στα social media να ξεχαστώ: Τενεκέδες βαφτισμένοι celebrities, κακογουστιές βαφτισμένες μόδα, μαλακίες βαφτισμένες lifestyle, ποιός μαϊντανός χώρισε με τη γλάστρα, εθνικιστικές μπαρούφες (που αν ίσχυε το 1% οι Τούρκοι θα ήταν ήδη στην Κέρκυρα), μπουγέλα ως icebucket challenge, selfies, check in κλπ.. Η σαχλαμάρα ως στάση ζωής. Η πίστη σε ότι βλακεία μας δείξουν ή πουν. Η ζωή η ίδια σαν αυστηρή μίμηση. Προσωπικές στιγμές λες και είναι δημιουργημένες για να ανέβουν στον social big brother για να μας δουν οι “φίλοι” μπας και κερδίσουμε το “βραβείο καλύτερης μίμησης”..

Υπάρχει ελπίδα; Δεν ξέρω – πάντως δεν μπορώ να τη δώ. Μου φαίνεται πως ο ιστός της κοινωνίας ήδη μετατράπηκε σε πολτό όπου τα πιο βαθιά (προστατευμένα) μέρη του αρνούνται να δουν τη σαπίλα στην επιφάνεια, ή αν τη βλέπουν νομίζουν πως θα σταματήσει εκεί. Βλέπεις μία διάχυτη πίστη πως παρόλο που το σπίτι του γείτονα καίγεται, το δικό μας θα τη γλιτώσει. Και αυτός είναι ο λόγος που δεν βλέπω αφύπνιση από τον εφιάλτη.

Βέβαια, μην ξεχνάμε πως ιστορικά οι κοινωνίες (είτε ως ιστοί, είτε ως πολτοί) έχουν την τάση να εκρήγνυνται εντελώς απρόβλεπτα και απροειδοποίητα.. Δυστυχώς, χωρίς να ξέρεις πως θα κατακαθίσει ο αχός της έκρηξης. Αυτό όμως, μόνο ένας τρελός θα το χαρακτήριζε ελπίδα μιας και στην ουσία είναι κάτι σαν τυχερό παιχνίδι. Η Ουκρανία, η Λιβύη και η Συρία είναι πρόσφατα παραδείγματα, που ενώ έπαιζαν για το τζακ ποτ,  ξαφνικά εμφανίστηκε ο μουτζούρης. Ήθελαν να φύγουν οι “διεφθαρμένοι” και ήρθαν (με την κατάλληλη εξωτερική και εσωτερική βοήθεια) οι “χασάπηδες”.  Και ίσως αυτός είναι ο χειρότερος ε(ν)φιάλτης..